כראָניק פון אַ נײַער תּקופה אין ייִדישן לעבן: דעם פּאַסטעכס טאָג-בוך – די ערשטע פאַזע

"...הײַנט האָבן מיר אָנגעהױבן דאָס װאָס איך האָף אַז ס'װעט װערן די נאָרמאַלע, טאָג-טעגלעכע רוטינע בײַ אונדז: דהײַנו, אױספֿירן װאָכעדיקע אַקטיװיטעטן װי אַרבעטן און לערנען, און אין אָװנט אַדורכפֿירן עפּעס אַ דערציערישע, צי קולטור-פֿאַרװײַלערישע, פּראָגראַם...פֿאַרשטײט זיך, אַז איך האָב באַדאַרפֿט װידער אױפֿקלערן די סיטואַציע. די מײדן זײַנען נאָך אומרואיק, כאָטש אַ טײל הײבט אָן, מײן איך (אָדער האָף איך) צו געפֿעלן דעם אָרט ... קײן ספּעציעל גרױסע אױפֿברױזן זײַנען הײַנט ניט געװען. מע האָט אָבער יע געפֿאָדערט װיסן װאו מע געפֿינט זיך, האָב איך זײ צוליב געטאָן און דערצײלט. איך בין אָבער ניט אינגאַנצן זיכער אַז אַלע באַגרײַפֿן די פֿולע אימפּליקאַציעס דערפֿון..."

 = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =