כראָניק פון אַ נײַער תּקופה אין ייִדישן לעבן: דעם פּאַסטעכס טאָג-בוך – די ערשטע פאַזע

"ס'האַלט פּונקט פֿאַר שבת, האָב איך ניט קײן סך צײַט צו שרײַבן. – כ'װעל מירצעשעם מאָרגן שרײַבן מערער, און אױך װעגן װי עס איז אַדורך דער הײַנטיקער אָװנט מיטן דאַװנען און קבלת שבת... הײַנט אין דער פֿרי איז מען געװען גוט פֿאַרנומען מיטן צוגרײטן די שבת-מאכלים. אין אַ נאָרמאַלן טאָג זײַנען פֿאַראַן מחלוקתן אין קיך – אָבער פֿאַר שבת, איז זיכער סכּנת נפֿשות דאָרט אַרײַנצוגײן, ספּעציעל װען די פֿרױען נעמען דאָס אַזױ ערנסט (דער עיקר, װעמענס געפֿילטע פֿיש איז דאָס בעסטע...).

 = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =