כראָניק פון אַ נײַער תּקופה אין ייִדישן לעבן: דעם פּאַסטעכס טאָג-בוך – די ערשטע פאַזע

"הײַנט איז געװען אַ גאַנץ גורלדיקער טאָג, און אַװדאי אײנער פֿול מיט גרױסע עמאָציעס. פֿון אײן זײַט האָבן מיר פֿאָרגעזעצט די רוטינע אַקטיװיטעטן פֿון אױפֿשטײן, איבן זיך, פֿרישטיק, און אַרבעט, און נאָך דעם, מיטאָג און לימודים. דאָס טוען מיר שױן עטלעכע טעג, און צוביסלעך װירקט דאָס זײ צוזאַמענצושמעלצן אין אַ מער קאָהעסיװער, פאַראײניקטער גרופּע. די רעגולערע אַקטיװיטעטן און מיטאַרבעט באַרואיקט זײ, און גיט זײ אַ געפֿיל פֿון "זײַן אין דער הײם", אָדער כאָטש זײַן אין אַן אָרט און מצבֿ װאָס זײ װאָלטן אפֿשר געװען גרײט צו "זײַן אין דער הײם".

אַ טײל פֿון די מײדלעך הײבן אַפֿילו אָן צו באַװײַזן מער פֿאַראַנטװאָרטלעכקײט אין װאָס עס טוט זיך אַרום זײ. צום בײַשפּיל, פֿאַראינטערעסירן זײ זיך מער אין דער אַרבעט אַרום די געבײַדעס פֿון שטעטל "בראשית" װאָס זײ שטעלן אױף – אַפֿילו װאָס זײ האָבן ניט אַלע באַשטימט צי זײ פֿאַרבלײַבן, צי ניט.

פֿון דער אַנדער זײַט, בלית-ברירה, האָבן די אַנטפּלעקונגען פֿון הײַנט זײ װידער באַאומרואיקט און צעטומלט: סײַ די שױדערלעכע שילדערונגען פֿון חורבן מזרח אײראָפּע בעת דער צװײטער װעלט-מלחמה, און סײַ די פֿרײדיקע נײַעס פֿון דער אַנטשטײאונג פֿון דער ייִדישער מדינה אין ארץ ישׂראל... און ערשט אין אָװנט, – אַדורכגעפֿירט אַ באַשײדענע תּנאָים-שׂמחה, מיט די װאָס האָבן ביז אַהער שױן באַשלאָסן אַז זײ זײַנען גרײט דאָ צו פֿאַרבלײַבן.

 = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =